Koło Teatralno – Muzyczne

Teatr towarzyszy człowiekowi od wieków, spełniając najróżniejsze role – był związany z religią, próbował odpowiedzieć na pytanie, kim jest człowiek i jakie namiętności nim targają, przypominał o konieczności walki o niepodległość, ale także bawił i pozwalał zapomnieć o troskach dnia codziennego. Czym zatem był teatr? Czy to miejsce kultu religijnego, rozrywki,   czy „świątynia sztuki”, jak stwierdził Stanisław Wyspiański w „Wyzwoleniu”.

O jego randze świadczy chociażby fakt, że każda chyba epoka stworzyła własną koncepcję dramatu, a co za tym idzie własną wizję teatru, często wizję, w której pobrzmiewały słowa wypowiedziane w wierszu „I ciągle widzę ich twarze” przez S. Wyspiańskiego: „Teatr mój widzę ogromny,/ wielkie powietrzne przestrzenie”.

         Mimo wielkiego znaczenia teatru współcześnie można zauważyć kryzys tej instytucji, zwłaszcza wśród ludzi młodych wywodzących się ze środowiska wiejskiego. Składa się na to wiele czynników, spośród których do najważniejszych zaliczyć możemy brak wyniesionego z domu nawyku korzystania z tego środka przekazu, brak środków finansowych czy oddalenie teatru od miejsca zamieszkania.

Zmiany   istniejącego   stanu rzeczy nie ułatwia fakt, że   edukacji   teatralnej w programie nauczania języka polskiego nie poświęcono zbyt wiele miejsca. Zdecydowanie zbyt mało, zwłaszcza dla zajęć, które pozwalałyby uczniowi wcielić się w rolę reżysera, scenarzysty czy aktora.

         Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom uczniów, opracowałyśmy plan kółka zainteresowań prowadzonego pod kątem edukacji artystycznej i teatralnej. W planie tym znalazły się tematy, które umożliwią uczniowi pogłębienie wiadomości z kultury, historii sztuki, historii i teorii teatru, ale co ważniejsze pozwolą podjąć praktyczne działania, dzięki którym będzie on mógł wcielić się w różne role, przyjrzeć sztuce od kuchni. Tematyka spotkań opracowana jest w taki sposób, by uczeń miał możliwość rozwijania   swych   zainteresowań, ale   także   umiał wyrazić własne   zdanie w   sposób   kulturalny, potrafił   współdziałać   w     zespole, był   kreatywny i odpowiedzialny za swe działania. „Zabawa w teatr” z pewnością będzie w tym pomocna.

                                                                            Mgr Urszula Zaremba

                                                                           Mgr Agata Kosiorowska